خطاب به تشکلات کارگری و نهادی حقوق بشری

من این نامه را می نویسم تا از کلیه زحمات شما در جهت آزاد کردن همسر عزیزم محمود صالحی از زندان تشکر کنم. شاید مطلع شده باشید که وضع تندرستی محمود روز به روز وخیم تر میشود. مقامات قضائی و اطلاعاتی ایران که میدانند یکی از کلیه‌های شوهرم از کار افتاده و دیگری نیز به سختی کار میکند. آنها او را بطور کامل از هرگونه معالجه مناسب محروم کرده‌اند. آنها عملا دارند او را زجر کش میکنند. آنها قصد دارند به این طریق اراده استوار او در دفاع از حقوق حقه و ضایع شده کارگران ایران را در هم بشکنند. مقامات قضائی از روز 9 آوریل 2007 که محمود دستگیر شده تا هم اکنون هر گونه اقدام من، وکیلش و مردم آزاده و مدافع حقوق کارگری برای آزادی او و معالجه او را ناکام گذاشته‌اند. آنها میخواهند به همه فعالین کارگری نشان دهند که فعالیت در جهت احقاق حقوق کارگری و مبارزه علیه سرمایه ‌دارن گران تمام میشود. آنها قصد دارند از مریضی محمود برای فشار بر او استفاده کنند و به خیال خود محمود را از ادامه فعالیت برای متشکل کردن کارگران باز دارند. آنها امیدوارند به این تریتب بقیه فعالین کارگری را نیز دچار نومیدی سازند و آنها را وادارند از تلاش برای ایجاد تشکلهای مستقل کارگری باز دارند. محمود مثل همیشه بر مواضع حق خواهانه خود استوار است. من ضمن ستایش از این روحیه مبارزه جو ناچارم نگرانی خود از سلامتی رو به وخامت همسرم را با شما در میان بگذارم. از نظر پزشکانی که من با آنها صحبت کرده ام تنها کلیه محمود در حال از کار افتادن است. جان محمود در خطر است و برای رهائی او و فراهم ساختن امکان معالجه‌اش به کوشش بسیاری نیاز هست. لطفا بر فشار خود بر مقامات قضائی و اجرائی ایران بیفزائید.

ارادتمند شما

نجیبه صالح زاده

یکشنبه سوم ژوئن 2007 _ 13 خرداد 1386