نامه نجیبه صالح زاده به گای رایدر

ایران – سقز

تاریخ: پنجم ژوئن 2007

آقای گای رایدر گرامی،

با تشکر بسیار از زحمات زیادی که به خاطر محمود کشیده‌اید. در این نامه قصد دارم خیلی به کوتاهی از آخرین وضعیت محمود شما را مطلع کنم و پیشنهاداتی را مطرح سازم.

از 9 آوریل امسال که محمود دستگیر شده تا کنون وضع جسمیش رو به وخامت بیشتری گذاشته است. من و وکیلش تمام راههای قانونی را طی کردیم تا امکان معالجه همسرم را فراهم کنیم. من از همان ابتدا برای باز گرداندن او به سقز و یا گرفتن مرخصی تلاش کردم. مدتها من را در پستوی نه توی بوروکراسی سر دواندند تا بالاخره جواب منفی دادند. این در شرایطی بود که محمود همچون یک شمع روشن در فضای تاریک زندان در عین نور بخشی میسوخت و می گداخت. وقتی آن اقدامات به نتیجه نرسید من به پزشک شوهرم مراجعه کرده و وضع او را تشریح کردم. او نامه‌ئی خطاب به مسئولین زندان در سنندج نوشت و یادآوری کرد که محمود احتیاج به معالجه فوری و تخصصی دارد. از نظر پزشکان تنها کلیه محمود در حال از کار افتادن است. من روز 5 شنبه 31 ماه می نامه را شخصا به رئیس زندان دادم. قرار است درخواست دکتر از طرف مقامات بررسی شود. حتی خود دکتر زندان هم به محمود گفته است که از دست وی کاری ساخته نیست و محمود احتیاج به معالجه زیر نظر یک پزشک متخصص دارد.

کاربدستان قضائی و اطلاعاتی محمود را در شرایط زجر آور و خطرناکی قرار داده‌اند تا از فعالیتهای کارگریش دست بکشد. من بعنوان همسر و هم آرمان محمود میدانم که او این کار را نخواهد کرد. به همین جهت به شدت به خاطر حفظ جانش نگرانم. تمام فعالینی که در کارخانه‌ها، کارگاهها، محلات کارگری و دانشگاهها شب و روز برای آزادی محمود تلاش میکنند در این نگرانی با من شریکند.

من از شما تقاضا دارم بار دیگر برای اعزام یک هئیت قضائی به ایران بکوشید تا محمود را از این وضع رها کنیم و فرصتی برای معالجه وی فراهم آوریم. آیا برایتان امکان دارد که پزشکان بی مرز را در جریان وضع محمود قرار دهید. شاید آنها قادر باشند برای معالجه همسرم دست به اقدامات عاجلی بزنند.

ارادتمند شما

نجیبه صالح زاده