نبرد جرج بوش

آدولف هيتلر: "مهم نيست، وقتى فاتح شديم هيچکس از ما سئوالى نخواهد کرد." (نبردمن)

وقاحت مهوع جانيان فاتحى که از تشريح بيمارگونه جناياتشان ابائى نکردند در راستاى همين گفته هيتلر است. بمدت دو دهه بشريت شکست خوردگان ويتنام را بابت جنايتشان بازخواست کرد. حال جرج بوش مدعى است که "شبح ويتنام در صحراى عربستان و کويت دفن شد."

به گفته مشاورين جرج بوش از آغاز اين بحران براى آمريکا بدترين حالت از ميان حالات محتمل، عدم بروز جنگ بود. پس بهر قيمتى بايد جنگ در مى گرفت.

در نبرد جرج بوش تا وقتى کودکان بيمار عراقى هنوز از بى دارويى نمرده بودند، محاصره اقتصادى خوب پيش نرفته بود و يک جاى کار اشکال داشت. منظره شهرى که از آتش بمباران هوائى مى سوخت يادآور درخت چراغانى شده کريسمس بود. کارخانه شير خشک محل توليد بمب ميکربى است. شبکه آبرسانى، مراکز خريد و بيمارستان اهداف نظامى اند، و ساختمان بتونى حتما نمى تواند پناهگاه مردم باشد. بايد بمباران شوند.

در بمباران پلهاى روى دجله و فرات مردم غير نظامى کشتار شدند. ژنرالهاى بوش گفتند تقصير خود مردم بود که خانه هايشان را کنار رودخانه ساخته بودند.

براى مردمى که با التهاب نظاره گر تلاشهاى ديپلماتيک براى برقرارى آتش بس و جلوگيرى از يک سلاخى بودند تنها ساعاتى پس از آغاز هجوم آمريکا فاش شد که روز و ساعت شروع حمله زمينى از اوائل فوريه تعيين شده بود. بنابراين تمام تلاشهاى ديپلماتيک بايد بى نتيجه مى ماند. نمايشنامه تراژيکى که پايان محتوم آنرا تنها تماشاچيان نمى دانستند.

بازگرداندن يک ارتش نيم ميليونى، بدون کشتار بيش از صدهزار نفر احتياج به درجه اى از شجاعت اخلاقى داشت. همان درجه از شجاعت اخلاقى که يک جانى نيز، وقتى طعمه اش را در چنگال خود دارد، چه بسا که از خود نشان مى دهد. در نبرد جرج بوش کشتار بيش از صدهزار سرباز در حال عقب نشينى که هنگام اسارت نان خشک در جيب داشتند لازم بود تا وى ادعا کند "شبح ويتنام در صحراى عربستان و کويت دفن شد."

در نبرد جرج بوش نمايش تصوير تلويزيونى خلبان اسير آمريکايى جنايت جنگى است، اما با آن پرستارى که با تزريق آمپول هوا بيش از دوازده سرباز زخمى عراقى را در بيمارستان کشته است مثل يک قهرمان مصاحبه تلويزيونى مى شود. کنوانسيون ژنو براى مغلوبين جنگ نوشته شده است.

بوش يک نبرد را برده است اما جنگ هنوز باقى است، جنگ آرمانهاى والاى بشرى با توحش افسار گسيخته اى که آمريکا و متحدانش در جنگ خاورميانه ميدان جديدى براى نمايش آن يافتند. با فروکش گرماى عمليات نظامى، ابعاد جنايات نبرد بوش از پرده بيرون خواهد افتاد. توسل به تز هيتلر تنها تسلاى خاطرى موقتى براى فاتحان نظامى امروز است. جنايات آمريکا در ويتنام فراموش نخواهد شد. بشريت مترقى فاتحان نبرد بوش را نيز بازخواست خواهد کرد.

به نقل از: کارگر امروز شماره ١١، اسفند ١٣٦٩