انتخابات ریاست جمهوری و استراتژی انقلابی

نتایج انتخابات نهم ریاست جمهوری تحلیلهای متفاوتی را موجب شده است که میشود آنها را در دو گروه اصلی دسته بندی کرد: تحلیل کنندگان نتایج انتخابات بر اساس تقلب، و آمیزه ای از تقلب و تحلیل بر حسب موقعیت اجتماعی، طبقاتی و جغرافیایی رای دهندگان. صاحبان این تحلیل های متفاوت تقریبا مدافع استراتژی های سیاسی متفاوتی نیز برای دستیابی به خواستهای مورد نظرشان هستند. در واقع این تحلیلها منطبق است بر استراتژی متفاوت سیاسی مورد نظر صاحبانشان.

دسته اول که نتایج انتخابات را بر اساس تقلب بررسی می کنند خود شامل دو گروه کاملا متضاد هستند. یکم، کروبی و رفسنجانی که پیروزی رقیب خود را صرفا ناشی از تقلب می دانند. هدف اعتراض این دو جلوگیری عمومی از تقلب در انتخابات های رژیم اسلامی نیست. این دو انتظار نداشتند که تقلب برای حذف خود آنها نیز بکار گرفته شود. اینها نتیجه انتخابات را پذیرفته اند و از حالا تلاش می کنند تا مانع از تقلب در انتخابات بعدی علیه خودشان شوند. دوم نیروهای انقلابی هستند که بنحو بنیادی دستیابی به خواستها و مطالبات مورد نظر خود را از طریق یک استراتژی انقلابی دنبال می کنند. جریانات چپ در زمره این نیروها هستند. نیروهای چپ نه تنها این انتخابات بلکه کلا انتخاباتهای رژیم اسلامی را همواره غیر آزاد و غیر دمکراتیک می دانسته اند، و همیشه آنرا غیر سالم و همراه با تقلب های اساسی قلمداد کرده اند. به این اعتبار نیروهای چپ هیچگاه توهمی به موثر بودن انتخابات های رژیم اسلامی در بر آورده شدن خواستهایی که مطرح می کنند نداشته اند.

دسته دوم که اساسا مدافعان طرح رفراندم هستند تحلیلشان را تنها بر تقلب متکی نمی کنند چرا که طرح رفراندم خودشان بی اعتبار میشود. اعتراضات کروبی و رفسنجانی به تقلبهای نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری بیش از هر چیز کلیه استراتژی های متکی بر صندوق رای را در رژیم اسلامی زیر سوال برد. اگر بتوان علیه رفسنجانی که از وی بعنوان ستون و استوانه (یا ستون استوانه ای) رژیم اسلامی نام می برند صندوق رای ها را دستکاری و جابجا کرد و از وی هیچ کاری جز پناه بردن بر خدا ساخته نباشد، کلیه استراتژی های سیاسی متکی بر صندوق رای بی اعتبار است. اگر طرح رفراندم را آنطور که مدافعانش می گویند بتوان استراتژی نامید، تقلب در انتخابات ریاست جمهوری آنرا بی اعتبار کرده است. با آنکه مدافعان رفراندم انتخابات را بدلیل تجربه دوران هشت سال خاتمی تحریم کردند اما تقلب در این انتخابات خود اتکا به صندوق رای را در رژیم اسلامی بی اعتبار کرد. از جمله برای فرار از همین بی اعتباری طرح رفراندم است که مدافعانش در کنار اشاره به تقلب در انتخابات به تحلیل آن بر حسب موقعیت اجتماعی، طبقاتی و جغرافیایی رای دهندگان نیز می پردازند.

در تمام سالهای عمر رژیم اسلامی نیروهای انقلابی بر بی اعتباری انتخابات های رژیم اسلامی پای می فشردند و سران رژیم و از جمله خود کروبی و رفسنجانی آنرا تبلیغات ضد انقلاب می دانستند. اما حال که تعدادی از سران رژیم درباره تقلب در انتخابات افشاگری می کنند عده ای کاسه داغ تر از آش به تحلیلهای بر حسب موقعیت اجتماعی، طبقاتی و جغرافیایی رای دهندگان روی آورده اند. تقلب درانتخابات نهمین دوره ریاست جمهوری در مجموع بیشترین ضربه را به کلیه راه حل ها و استراتژی های غیر انقلابی وارد ساخت. تجربه این انتخابات دفاع از ناگزیری و لزوم انقلاب علیه رژیم اسلامی را بمراتب ساده کرده است. تاثیر عمومی و توده ای تقلب در انتخابات نهمین دوره ریاست جمهوری بیش از صدها رساله و مقاله در دفاع از راه حل و استراتزی انقلابی علیه رژیم اسلامی موثر بوده است.