خواست کارگرى و مجيزگويى از رژيم

سازمان جهانى کار با رژيم اسلامى به توافق رسيده است تا شوراهاى اسلامى را بعنوان تشکلى که کارگران ايران را نمايندگى ميکند برسميت بشناسد البته بعد از تغييراتى در قوانين تشکيل آنها. هر آنچه اين روزها شوراهاى اسلامى مى گويند و انجام ميدهند هدفش هموار کردن راه مقبول واقع شدن نزد سازمان جهانى کار است. به فراخوان شوراهاى اسلامى براى ٢٩ آبان در اعتراض به طرح مجلس براى خارج کردن کارگران قراردادى از شمول قانون کار که بيش از يک و نيم ميليون کارگر را در بر مى گيرد، بايد در همين چهارچوب بايد نگريست.

قبلا کارگران کارگاههاى تا ٥ نفره در دوره مجلس پنجم، کارگران کارگاههاى تا ١٠ نفره و کل کارگران قالى بافى در دوره مجلس ششم از شمول قانون کار خارج شدند و همگى به کارگران مناطق آزاد تجارى پيوستند که قبل از همه قانون کار شاملشان نميشد.

مقامات شوراهاى اسلامى که شاهد التهابات درون محيط هاى کار هستند در ازاى هر يک جمله اى که در اعتراض به وضع کارگران بيان مى کنند خروارها جمله از قول کارگران در دفاع از رژيم اسلامى مى گويند. البته شوراهاى اسلامى در اين روش تنها نيستند، گرايش راست جنبش کارگرى ايران نيز با وجود تفاوتها و اختلافاتى که با شوراهاى اسلامى دارند در اين زمينه مشخص اختلاف چندانى با آنها ندارند. "هيات موسس سنديکاهاى کارگرى" در قبال هر يک خواست کارگرى که مطرح ميکند به تناسب رژيم اسلامى را نيز از الطافش بى بهره نمى گذارد. از جمله و بطور نمونه اين "هيات موسس" در اعلاميه روز کارگر امسال خود، تنها نحوه تشکيل و انتخابات مجلس هفتم را مورد انتقاد قرار ميدهد و شش مجلس گذشته را تطهير مى کند. همچنين در اعتراض به توافق اخير سازمان جهانى کار که خوابهاى خوش آنها را بر باد داده است از همسويى کامل حقوق ملت (کدام حقوق؟) مندرج در قانون اساسى جمهورى اسلامى با مقاوله نامه هاى جهانى کار، نام ميبرد. هيات موسس و شوراهاى اسلامى، هر دو "بالانس" را رعايت ميکنند و هر کدام به فراخور خويش در ازاى مطرح کردن يک خواست کارگرى به دفاع از نهادها و قوانين رژيم اسلامى نيز مى پردازند.

اين روش برخورد به رژيم در سالهاى ٥٨ و ٥٩ و از طرف توده هاى کارگر به رژيم تازه به قدرت رسيده اسلامى محل تعمل داشت، چرا که براى رفع توهم "قابل درک" توده هاى کارگر بايد شديدا فعاليت ميشد و ماهيت رژيم افشا ميگرديد. اما، امروز که رژيم اسلامى حتى نزد بالاترين مقامات خود نيز آبرو و اعتبارى ندارد بايد "توهم پراکنان" را افشا کرد.

جنبش کارگرى ايران و گرايش راديکال و سوسياليست آن براى طرح خواستها و مبارزه براى آنها نيازمند مجيزگويى از هيچ بخشى از رژيم اسلامى نيست. تحقق خواستهاى کارگرى فقط و فقط در گرو تشکل و قدرت اتحاد کارگران در مبارزه براى آنهاست.