وزير کشور و تشکل کارگرى بر مبانى ستيز و اصطکاک

ديدار چندى پيش نماينده سازمان جهانى کار از ايران که اظهار داشته بود بين کارگران، کارفرماها و دولت ايران "همزبانى" وجود ندارد و آنرا از جمله موانع شکل گيرى سه جانبه گرايى در ايران دانسته بود، علنا اعتراف به وجود زمينه عينى و مادى دست بالا يافتن مجدد گرايش راديکال و سوسياليست جنبش کارگرى بود. مشاهده نماينده سازمان جهانى کار چنان واقعى بود که امسال پنجمين همايش ملى کار اساسا صحنه هجوم ايدئولوژيک نظريه پردازان مدافع صاحبان سرمايه و صنايع به جنبش کارگرى ايران براى تحميل سازش طبقاتى و سه جانبه گرايى به کارگران بود. در اين همايش نمايندگان مستقيم کارفرماها، نمايندگان دولتشان هم بعنوان بزرگترين کارفرما و هم بعنوان مدافع صاحبان صنايع و سرمايه، رهبران شوراهاى اسلامى و خانه کارگر وابسته به رژيم اسلامى به همراه خيل عظيم استادان دست راستى دانشگاهى گرد هم آمدند تا طى دهها سخنرانى و دهها مقاله و سمينار به طبقه کارگر ايران حقنه کنند که راهى بجز تعامل و سازش با سرمايه داران وجود ندارد. همه اينها در يکجانبه گرايى ترين همايش کارى که مى تواند در تصور آيد اساسا در دفاع از سه جانبه گرايى، تعامل با کارفرماها و سازش طبقاتى سخن گفتند. در جنبش کارگرى ايران، گرايش راست و بطور مشخص "هيات موسس سنديکاهاى کارگرى از مدافعان سازش طبقاتى، تعامل با کارفرماها و سه جانبه گرايى هستند.

يکى از سخنرانان اين همايش موسوى لارى، وزير کشور بود که در سخنرانى خود ضمن مرزبندى با خانه کارگر، نوع تشکل مورد نظر دولت را علام کرد که در انطباق کامل با تشکل مورد نظر گرايش راست جنبش کارگرى و بطور مشخص "هيات موسس سنديکاهاى کارگرى" است.

موسوى لارى در پنجمين همايش کار از جمله اظهار داشت: "تشکل صنفى کارگرى و کارفرمايى در کنار نهاد منتخب حاکميت يعنى وزارت کار و امور اجتماعى مى توانند به حل مسائل موجود بپردازند و مهم ترين رسالت آنان ايجاد موازنه منطقى بين مطالبات هر سه رکن است. وى تاکيد کرد: اين مجموعه دو راه پيش رو دارد، يکى اين که در ستيز و اصطکاک با يکدگر منافع خود را جست و جو کند و راه ديگر اين است که با تعريف و هدف گذارى مشخص براى تحقق عدالت اجتماعى، مسير طى شده را در تعامل با يکديگر روشن کنند." دعوت نشدن فعالين "هيات موسس سنديکاهاى کارگرى" به پنجمين همايش کار يا بجاى شوراهاى اسلامى و خانه کارگر و يا لااقل مانند همايش اول که هر دو حضور داشتند، نبايد آنها را زياد ناراحت کند، چرا که پنجمين همايش ملى کار از نظر سياسى و ايدئولوژيک همان اهداف مورد نظر آنها را دنبال کرد. اين همايش در عين حال يکبار ديگر نشان داد که آن گرايشى که در ميان عموم طبقه کارگر پايه مادى ندارد گرايش سازش و تعامل طبقاتى است و اين نقطه قدرت گرايش رادکال و سوسياليست جنبش کارگرى است. جنبش اصلاحات و گرايش راست جنبش کارگرى که خواهان تشکل هاى با مبانى سازش طبقاتى هستند نسبت به گرايش چپ جنبش کارگرى از بيشترين ابزارها، رسانه ها و امکانات حتى دولتى براى طرح نظرات ايدئولوژيک همکارى طبقاتى برخودارند با اينحال قدرت چندانى در جنبش کارگرى ندارند. به حکم شرايط مادى و عينى تشکل کارگرى با مبانى ستيز و مبارزه طبقاتى بيشترين امکان رشد و گسترش را در جنبش کارگرى دارد. براى ساختن اين تشکلها بايد دست بکار شد.

٦ دى ١٣٨٣