بنا به فراخوان فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل (آی.تی.اف) و کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های کارگری (آی.تی.یو.سی) کارزاری جهانی را در روز 6 مارس، برای رهائی آقای منصور اسانلو و همسرم محمود صالحی سازمان دادهاند، من به نوبه خود صمیمانه از این اقدام ارزشمند در همبستگی با کارگران در ایران تشکر و قدردانی میکنم.
همسرم، محمود صالحی، علیرغم وضعیت وخیم جسمانی ناشی از نارسائی کلیوی، همچنان در زندان مرکزی شهر سنندج در بند است. وضعیت جسمانی محمود روز به روز وخیمتر میشود، ناراحتی قلبی، بزرگ شدن حجم کلیه و پروستات، ناراحتی اعصاب، سوء تغذیه، ضعف شدید، ورم روده و کلیه از جمله مشکلاتی است که محمود از لحاظ فیزیکی با آن دست و پنجه نرم میکند اما از لحاظ روحی همچنان استوار و پا برجاست. حامیان سرمایه، وی را علیرغم همه قوانین بینالمللی از حق درمان و معالجه پزشکی محروم کردهاند.
حامیان سرمایه، محمود را فقط به خاطر دفاع از پایهاییترین حقوق خود و هم طبقهایهایش، به خاطر گرامیداشت روز جهانی کارگر، به خاطر دفاع از حق ایجاد تشکل کارگری مستقل از دولت و نهادهای دولتی، به خاطر دفاع از حقانیت مبارزات کارگری و کرامت انسانی ناعادلانه محاکمه و به بند کشیدهاند.
محافظان سرمایه و سرمایهداری در ایران حقوق اولیه طبقه کارگر و دیگر جنبشهای اجتماعی را به رسمیت نمیشناسد، حقوقی که به یمن مبارزات جنبش جهانی طبقه کارگر سالهاست در بسیاری از کشورهای جهان به رسمیت شناخته شده است. ماموران کارفرمایان و سرمایهداری در ایران به ابزارهائی همچون سرکوب و زندان توسل میجوید تا جنبش اجتماعی طبقه کارگر، جنبش دانشجوئی و جنبش زنان را از مبارزه برای ایجاد تشکل و تحقق مطالباتشان باز دارد.
اکنون بر ماست که در این کارزار طبقاتی فعالانه برای آزادی آقای منصور اسانلو و محمود صالحی و در دفاع از حرمت وکرامت کارگران شرکت کننده در مراسم اول ماه مه سنندج که محکوم به ضربات شلاق شدهاند، شرکت کنیم و به سرمایهداری نشان دهیم که ما عزم خویش را برای تداوم مبارزاتمان جزم کردهایم و اجازه نخواهیم داد که هم طبقهایهایمان را در بند بکشند و به جرم شرکت در مراسم اول ماه مه احکام تحقیر آمیز را علیه آنها صادر کنند.
من یکبار دیگر از همه کسانی که این کارزار را سازمان داده و همه آن عزیزانی که دلسوزانه در این کارزار شرکت میکنند تشکر و قدر دانی میکنم.
نجیبه صالحزاده
١٥ اسفند ١٣٨٦