برای برگزاری مراسم روز جهانی کارگر در اول ماه مه (11 اردیبهشت) 1389 ، چون همیشه فعالیت های چشمگیری از طرف فعالین کارگری داخل کشور صورت پذیرفت، چرا که توازن نیروی طبقاتی جامعه بشکلی است که افق جنبش کارگری بر فراز همه ی پدیده های دیگر اجتماعی برجسته میگردد و بمراتب قد میکشد تا جایی که اصلاح طلبان حکومتی نظام سرمایه داری ایران را واداشته که از روی ترفند به چاپلوسی آن پردازند.
ولی جنبش مستقل طبقاتی کارگران با ایجاد "شورای برگزاری مراسم روز جهانی کارگر ـ سال 89" با درس گیری از تجارب گذشته کارگری و نیز با اندوخته های جنبش های اعتراضی سال جاری، بدور از مشاطه گران رفرمیسم و سبزهای حامی آن ، کارگران را در صفوف مستقل طبقاتی به مراسم اول ماه مه فرا خواندند و با متحد ینی که بخشی همچون معلمین قشر فکری کارگران را تشکیل میدهند و یا پرستاران که بازوان خدماتی کارگری هستند و نیز جنبش زنان ، دانشجویان و جوانان همدردی طبقاتی نمودند. ولی حاکمیت نظام سرمایه داری جمهوری اسلامی با شنیدن فراخوان مذکور، جامعه را در فضای پلیسی ـ امنیتی قرار داد و در یک کلام میلیتاریزه نمود و رسانه های خارجی وابسته به سرمایه داری جهانی نظیر "صدای آمریکا" و "رادیو فردا" و.... با پراکندن سموم بورژوایی در مطالبات آن و نیز تعویض زمان فراخوان کارگری، در کنار رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی قرار گرفتند.
روشن است که نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در خارج از کشور به تبعیت از فراخوان یاد شده به سازماندهی خویش پرداخت و در هر کشوری فعالانه روز جهانی کارگر را که در راس آن وضعیت بحرانی و اسفبار طبقه کارگر ایران قرار داشت ، به محور مبارزاتی خویش مبدل ساخت. ولی در داخل کشور علیرغم کارشکنی های عوامل رفرمیستی حاکمیت سیاسی و شرکای خارج از قدرت که در چارچوب نظام سرمایه داری و حول موازین باصطلاح دموکراتیک آن قصد "مبارزه" دارند، مراسم را با آلترناتیو ضد سرمایه داری و گزینه های سوسیالیستی در همان فضای پلیسی ـ امنیتی جامعه، باجرا میآورند و با طرح شعارهای طبقاتی خویش در رابطه با حقوق معوقه ، حذف یارانه ها و دستمزد های فقیرانه، نظام سرمایه داری را مستقیما به چالش میکشند، که در نتیجه تعدادی از آنها که بویژه کارگران جوان میباشند در تهران و سایر شهرهای ایران بوسیله حاکمین سرمایه دستگیر و بازداشت میشوند که هنوز هم بخاطر شرکت در روز جهانی کار، در زندان بسر میبرند.
نهادهای همبستگی با جنبش کارگری ایران در خارج از کشور به نوبه ی خود از تمام نیروها و عناصر فعال مترقی، جهت آزادی عزیزان در بند، دست اتحاد و یاری می طلبد تا با ایجاد کمپین آزادی، مشترکا فعالیت های خود را گسترش دهیم و موجبات رهایی آنها را از چنگال حاکمیت سرمایه فراهم سازیم.
اول ماه مه روز تعطیلی رسمی است و برگزاری مراسم اول ماه مه حق مسلم ما!
پیش بسوی ایجاد سازمانها، تشکلها و نهادهای کارگری!
نهادهای همبستگی با جنبش کارگری درایران- خارج از کشور 2010.05.05