بیانیه

دفتر سندیکای کارگران شرکت واحد را بستند، کارگران را کتک زده و زبان اسانلو را بریدند، آنها را به زندان انداختند، اموال و اسناد سندیکا را دزدیدند، اسانلو خود می گوید: "ما را به زندان انفرادی و انواع فشارهای روحی و روانی دچار کرده اند امنيت خود و خانواده هايمان از دست رفته است . اخراج و بی درآمد شده ايم . تهديد به قتل شده ايم . زير چشم بند و رو به ديوار بازجويی غير قانونی گاه تا 12 ساعت ایستاده ايم در خيابان چند بار خواسته اند ما را بزنند . در روز اول ماه مه امسال ( 1386 ) با چاقو ميخواستند من را از پشت بزنند ، در مترو ميخواستند مرا بدزدند در ترمينال کاوه برای چندمين بار می خواستند مرا ببرند ... خواهان حضور غير قانونی ما در دادگاه می شوند ، احکام غير قانونی صادر می کنند خواهان تحريم ما می شوند که موفق نمی شوند . خواهان همکاری غير قانونی ما می شوند که جواب ما منفی است آنگاه تهديد به قتل خانواده هايمان ميکنند. . حتی اگر يک کارگر يک بار با ما تماس بگيرد او را به حراست می برند و تهديد به اخراج می کنند و کتک می زنند .. . زنان و کودکان ما را نيمه شب از توی رختخواب بدون هيچ حکم قانونی به اماکن و زندان اوين می برند و با مشت توی صورت زن هايمان می کوبند با باتوم بچه های 2 ساله مان را می زنند . بيش از شانزده ماه است که اخراج به دليل فعاليتهای سنديکايی را تحمل می کنيم زندگی خانواده هايمان به مرز فروپاشی رسيده است و ..." (از توضیحات اخیر منصور اسانلو در سایت: http://salam-socialism.blogfa.com/ ) اینها هنوز کافی نبود، سرانجام شعبه 14 "دادگاه انقلاب اسلامی" حکم 5 سال زندان برای اسانلو صادر کرد. همه اینها هزینه تشکل یابی و سندیکا خواهی کارگران شرکت واحد است.

در کشوری که مقاوله نامه های سازمان جهانی کار در مورد به رسمیت شناختن تشکلات مستقل کارگریاجرا نمیشودهرگونه تلاشی برای احیاء سندیکاها و یا ایجاد تشکلات مستقل کارگری، مترادف با اخراج دستگیری؛ شکنجه و زندان است طرفه این که محمود صالحی و صدیق کریمی و شیث امانی به بند کشیده میشوند و منصور اسانلو به پنچ سال زندان محکوم می گردد یعنی نمایندگان واقعی بخش هائی از کارگران ایران،آگاهانه حذف میشوند تا افرادی به انتصاب وزیر کار، به عنوان "نمایندگان" کارگران ایران از سوی سازمان جهانی کار در اجلاس سالانه اش پذیرفته شوند!

ما با اعتراض به این احکام غیر انسانی، خواهان لغو فوری حکم زندان 5 ساله منصور اُسانلو، آزادی بدون قید و شرط و مداوای سریع محمود صالحی و آزادی فوری شیث امانی و صدیق کریمی و سایر کارگران زندانی هستیم و به سازمان جهانی کاربخاطر پذیرش "نمایندگان" قلابی کارگران ایران که مغایر با موازین خودِ این سازمان است، شدیداً اعتراض داریم

٨ يونى ٢٠٠٧

کمیته همبستگی با کارگران در ایران – هامبورگ

کانون همبستگی با جنبش کارگری ایران – هانوفر

کانون همبستگی با کارگران ایران – کلن

کانون همبستگی با مبارزات کارگران ایران – فرانکفورت و حوم

ه گروه همبستگی با جنبش کارگری – برلین