فراخوان سازمان عفو بین الملل برای آزادی فوری منصور اسانلو

سازمان عفو بین الملل (امنستی) با انتشار فراخوانی اضطراری (Urgent Action)، بتاریخ ٩ ژانویه ٢٠٠٦، از فعالین خود در سراسر جهان خواست که برای آزادی منصور اسانلو از زندان جمهوری اسلامی فورا اقدام کنند.

   در بخش هائی از این فراخوان آمده است:

"منصور اسانلو، رئیس اتحادیه کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه از ٢٢ دسامبر ٢٠٠٥ در بند ٢٠٩ زندان اوین در تهران در بازداشت بسر می برد. ایشان احتمالا یک زندانی عقیدتی است که صرفا به اعتبار فعالیت های مسالمت آمیز کارگری اش بازداشت شده است. گفته می شود ایشان از یک نارسائی جدی چشم رنج می برد، که در صورت عدم درمان فوری ممکن است به از دست دادن بینائی اش منجر شود.

  منصور اسانلو جزو ١٢ فعال این اتحادیه بود که  روز ٢٢ دسامبر ٢٠٠٥ توسط پلیس در خانه هایشان، ظاهرا در ارتباط با فعالیت های مسالمت آمیز اتحادیه ای، دستگیر شدند. ٤ تن از آنان کمی پس از دستگیری آزاد شدند. روز ٢٥ دسامبر اعضائی از اتحادیه در جریان اعتصاب اتوبوسرانی در تهران برای آزادی همکارانشان دستگیر شدند. روز ٢٦ دسامبر کلیه دستگیرشدگان، باستثنای منصور اسانلو و ٦ تن از اعضای هیئت مدیریه اتحادیه، آزاد شدند. این ٦ نفر پس  از ٢ روز آزاد گشتند و تنها منصور اسانلو در بازداشت باقی ماند. به منصور اسانلو اجازه دسترسی به وکیل داده نشده است، و گزارشات حاکی از این است که ممکن است در معرض اتهاماتی از قبیل ارتباط با گروههای اپوزیسیون ایرانی در خارج کشور و تحریک به شورش مسلحانه علیه دولت قرار داشته باشد.

  طبق گزارشات روز ٣١ دسامبر، ٧ تن از اعضای اتحادیه، از جمله منصور حیات غیبی (یا غیبتی)، ابراهیم مددی، رضا ترازی، غلامرضا میرزائی، عباس نژند کوهی و علی زاد حسین، با اتهاماتی از قبیل اخلال در نظم عمومی، روز اول ژانویه به دادگاه انقلاب در تهران فراخوانده شدند. اما گزارشات حاکی از این است که بدنبال اعتراض اعضای اتحادیه، که در مقابل محل دادگاه صورت گرفت، اعلام شد که دادگاه آن ٧ نفر بتعویق افتاده است.

  روز ٧ ژانویه ٢٠٠٦ کارگران شرکت اتوبوسرانی دست به اعتصاب [بجای اعتراض آمده اعتصاب] دیگری زدند که در جریان آن ٥ نفر دستگیر شدند، که طبق گزارشات، همگی آزاد شده اند."

  در ادامه فراخوان "اقدام اضطراری"، از فعالین خواسته شده است که طی نامه هائی اعتراضی به مقامات جمهوری اسلامی، ضمن ابراز نگرانی از وضعیت چشم اسانلو و خواست دسترسی فوری و منظم او به وکیل مورد نظرش، خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط وی شوند.