چرا در" کمیته دفاع از فعالین کارگری سقز" نیستم ؟

اکنون مدتی است که آقایان جلال حسینی، محسن حکیمی و محمود صالحی و آقای عبدی پور کمیته ای به نام " کمیته دفاع از فعالین کارگری سقز" اعلام کرده اند. از کارگران محکوم شده سقز جدا از من اسم بقیه در این کمیته میباشد. تا کنو از جانب دوستان و آشنایان زیادی چه با نامه و پیام و چه مستقیم مورد سوال قرار گرفته ام که، چرا اسم من در کمیته دفاع از فعالین کارگری شهر سقز موجود نیست؟ و چرا هر ٥ نفر با هم کمیته تشکیل نداده ایم؟ و چرا من شرکت نکرده ام؟ از آنجا که این سوال بسیاری از دوستان بوده است ترجیح دادم یکجا جوابی کوتاه به این مسئله بدهم.

مدتها قبل از اینکه دوستان چنین کمیته ای اعلام کنند، در فکر بودم که تلاش کنم با هم کاری هماهنگ و مشترک پیش ببریم. حتی برای اولین قدم متن نامه ای آماده کردم که مشترکا آن را امضا کنیم و از کارگران و مردم و تمام نهادها بخواهیم از ما دفاع کنند. تمایل خود و اهمیت کار مشترک و جمعی را به این دوستان نیز رساندم. از جانب دوستان تمایل متقابلی ندیدم . بعد از این عدم رغبت و تمایل و اینکه دیدم به هر دلیل میخواهند خودشان با هم و جدا از من کار کنند، در تاریخ ٢٤ آبانماه نامه ای با عنوان " در مقابل حکم ظالمانه دادگاه سقز از خود و رفقایم دفاع میکنم" را نوشتم. راستش زمانی هم که این دوستان عملا پای تشکیل کمیته رفتند، علیرغم تجربه قبلی تلاشی کردم ولی دیدم نه بی فایده است. که بعدا خانواده های آنها هم به همین شکل عمل کردند. در نامه مورد اشاره بخشا تلاش کردم جوابی به نگرانیهای احتمالی این یکدست ظاهر نشدن را هم، حداقل از جانب خود بدهم.

همینجا برای این دوستان و کمیته آنها آرزوی موفقیت دارم و همچنانکه در آن نامه هم آورده ام، ما ٥ نفر در مقابل حکمی قرار داریم که ظالمانه است. در دفاع از خود و دوستانم از هیچ کوششی دریغ نخواهم کرد و تمام تلاش خود را در دفاع از آنها به عمل خواهم آورد. پرونده و جرم ما یکی است، دفاع از حق کارگری و انسانیمان و شرکت در مراسم روز کارگر. امیدوارم با تمام این کاستی، هم آنها و هم من در همین جهت و برای مقابله با این حق کشی آشکار که علیه ما و علیه هر انسان کارگر و آزادیخواهی است، در یک جهت تلاش کنیم.

١٧ آذر ١٣٨٤