|
همبستگی بین المللی کارگری پاسخ جنایات خانه کارگر و شوراهای اسلامی کار
از همين نويسنده
به نقل ازاتحاد بین المللی درحمایت از کارگران ایران ، اردیبهشت ١٣٨٤- می ٢٠٠٥
همبستگی بین المللی کارگری پاسخ جنایات خانه کارگر و شوراهای اسلامی کار روز دوشنبه19/2/84، بیش از 300 تن ازعوامل شناخته شده خانه کارگر و شوراهای اسلامی کار به رهبری حسن صادقی(رئیس هیئت مدیره کانون عالی هماهنگی شوراهای اسلامی کار) به جلسه هیئت موسس سندیکای کارگران شرکت واحد تهران حمله برده وضمن تخریب محل وسرقت اموال آن و ضرب و شتم افراد حاضر، منصور اسانلو(عضو هیئت موسس سندیکا) را مصدوم نموده بطوریکه نامبرده به بیمارستان منتقل شد. حمله وحشیانه خانه کارگریها به سندیکای کارگران شرکت واحد جدیدترین مورد از سری حملات اینها به فعالین کارگری در روزهای اخیر است. دربوکان در آستانه اول ماه مه 84، اسماعیل خود کام، جلیل ویسی، و محمود رحمانی از فعالین کارگری شهردستگیرو مورد ضرب و شتم قرار می گیرند. در کارخانه ایران خودرو، پرویز سالاروند، کارگرمعترضی که از حق همکاران قراردادی خود دفاع نموده بود به بخش حراست فراخوانده و پس از25 روز ناپدید شدن اکنون در زندان اوین بسرمیبرد. همچنین صادق امیری، کارگر و از همکاران فعال کمیته پیگیری برای ایجاد تشکلات آزاد کارگری، در محل کار خود دستگیر و تاکنون خبری از وی در دست نیست. اگر چه خانه کارگرو شوراهای اسلامی کارهمیشه بی آبرو و در چشم کارگران چیزی بیش از مزدور و عوامل رژیم کارگر ستیز ایران نبوده اند، اما اول ماه مه امسال یک افتضاح تمام عیار و شکست کامل برای آنها بود. اول ماه مه 84 نشان داد که جنبش کارگری ایران وارد دوران کاملا جدیدی شده است. دورانی که بیرون ریختن خانه کارگریها و شوراهای اسلامی ازاین جنبش، ونیز برپایی تشکلات و مراسم ها و تظاهراتها و برنامه های مستقل کارگری دو مشخصه مهم آن است.
اول ماه مه 84 برای خانه کارگریها یاد آور سالهای پس از انقلاب بود. آنها بار دیگر با حضور مستقل و قدرتمند طبقه کارگر مواجه شدند و به اینترتیب ماسک " مقام کارگری" ویژه سالهای اخیر را کنار گذاشته و دوباره همچون آن سالها به چاقو و زنجیر وضرب و شتم و شکنجه و دستگیری فعالین کارگری رجوع کرده اند. اما محاسبه غلط آنها اینست که جنبش کارگری امروز یک فرق اساسی با آن سالها دارد. جنبش کارگری دیگر مانند قبل تنها نیست. سالها تلاش خستگی نا پذیر فعالین کارگری برای جلب همبستگی بین المللی با جنبش کارگری ایران مدتهاست که به بار نشسته است. جنبش های کارگری درسراسر جهان حامیان قدرتمند طبقه کارگر ایران هستند. اکنون تعرض به فعالین مستقل کارگری هزینه بالایی برای خانه کارگریها و جمهوری اسلامی ایران دارد.
اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران ایران اعلام می دارد بیش از پیش همه امکانات خود را برای دفاع از فعالین مستقل کارگری و تلاشهای امیدوارکننده آنها برای تشکلهای کارگری مستقل از دولت بکار گرفته و کوچکترین دست درازیهای خانه کارگرو شوراهای اسلامی و جمهوری اسلامی ایران را بی پاسخ نخواهد گذاشت.
اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران ایران همچنین به خانه کارگر و شوراهای اسلامی کاراطمینان می دهد که ضمن افشای بی وقفه ماهیت ضد کارگری آنها در مجامع بین المللی و تقویت فزاینده همبستگی بین المللی کارگری با جنبش کارگری ایران،همه قدرت خود را برای اخراج سریع آنها از همه مجامع بین المللی کارگری و نیز سازمان بین المللی کار بکار اندازد.
اتحاد بین المللی درحمایت از کارگران ایران May10/2005 alliance@workers-iran.org |